8 کار آزاردهنده که بعضی معماران انجام می‌دهند

سه‌شنبه 7 بهمن 1399

برخلاف آنچه که در نمایش فیلم‌های هالیوودی از یک معمار عالی خلاق، حساس و تقریباً بی‌عیب و نقص، نمایش داده می‌شود معماران گروه متنوعی از افراد خطاکار هستند. این از آنجا نشأت می‌گیرد که مطالعه و تمرین معماری به درستی در زمان آموزش انجام نمی‌شود.

آموزش معماری، اگر حرفه‌ای و درست نباشد، یک فاجعه است و اساساً با آموزش ناکافی و قدیمی و حتی غلط ضربه بزرگی به جامعه در حال آموزش معماری زده می‌شود.

در حالی که این فرآیند اگر درست باشد، روشنفکرانی درخشان و با درک عمیق از جایگاه معماری در جامعه پرورش می‌یابند، اما در نهایت بخشی به تربیت معمارانی انجام می٬شود که فقط در فضای معمارانه هستند و بزرگنمایی می‌کنند و از علم درست معماری استفاده نمی‌کنند.

معماران جوان با نگاهی متمایز به زندگی، فارغ التحصیل می‌شوند. معماران خیلی زود متوجه می‌شوند که فقط می توانند با معماران دیگر ارتباط برقرار کنند یعنی در واقع راحت‌تر با معماران ارتباط می‌گیرند.

دوستان کمیابی که با شجاعت در کنار یک معمار به عنوان یک دوست می‌مانند، معماران، با وجود جذابیت های بی‌شمار و ویژگی‌های مثبت، چندین ویژگی فوق العاده آزار دهنده را گاهی از خود نشان می‌دهند. در زیر مجموعه‌ای از هشت کار آزاردهنده که دوستان و نزدیکان غیر معمار از همتایان معمار خود دارند:

1: یک معمار فکر می‌کند همه چیز معماری است.

معماران به نوعی راهی برای ارتباط همه چیز و هر موضوعی به معماری پیدا می‌کنند. آنها واقعاً معتقدند که هر مشکلی که امروز جهان ما با آن روبرو است از تغییر اقلیم تا بحران پناهندگان، مسائل سیاسی، اجتماعی، و حتی فرهنگی نتیجه تصمیمات معماری غلط گذشته است و تنها معماری وسیله حل این مشکلات است. با این حال، این موضوع آزاردهنده ترین قسمت نیست. هر کس حق دارد نظرات خود را ارائه کند و این کاملا طبیعی و درست است اما چیزی که مشکل ساز هست این است که معماران بی وقفه بحث خواهند کرد و تا وقتی همه با آنها موافق نباشند، آرام نخواهند گرفت.

2: معماران فکر می‌کنند همه چیز را می‌دانند.

پنج سال یا بیشتر از یک آموزش در یک دانشگاه با آموزش تخصصی معماری باعث می‌شود تا معماران خود را ابر موجودات دانای کل دنیا مانند خدا بدانند، و اعتماد به نفس تزلزل ناپذیری دارند. از این رو، خواه مردم در مورد نظریه انیشتین صحبت کنند و یا سلبیریتی‌ها، معماران این موضوع را به چالش می‌کشند که عقاید آنها را با اعتقاد متقابل به چالش بکشند.

3: منظور معمار چیست؟

اگر جایزه‌ای برای برقراری ارتباط با ساده‌ترین ایده‌ها و تبدیل آن به پیچیده ترین شکل ممکن وجود داشته باشد، این جایزه به یک معمارخواهد رسید.

با گذشت زمان، معماران مهارت‌های تزریق کلمات زیبا را به ذهن متبادر می‌کنند و فکر می‌کنند موضوع را درست انتقال داده اند.در حالی که آنها از ساختارهای پیچیده جمله استفاده می‌کنند، این باعث انزجار دوستان و نزدیکان آنها می‌شود. یک سوال کوتاه با جواب کوتاه پرسیدن بهتر از این است که از او بپرسند کلماتی مانند فضا، مفهوم یا معماری به چه معناست، مگر اینکه بخواهند خود را خسته کنند.

4: قهوه خوردن را برای نشانه‌ای از خاص بودن دوست دارد.

معماران، در طول روزهایی که در دانشکده معماری بودند، رابطه عاطفی بی نظیری با قهوه برقرار کردند.

آنها همیشه دارای تخیلات قوی هستند، چه در مورد نوع دانه‌های استفاده شده قهوه، نحوه دم کردن چای و یا نوشیدنی، و یا موضوعات دیگر و از خوردن قهوه‌ای که دقیقاً مطابق میل و سلیقه آنها نیست، پرهیز می‌کنند.

5: یک معمار همیشه می‌تواند بهتر عمل کند.

معماران آموزش دیده‌اند تا همیشه برای طراحی و ساخت بهترین‌ها تلاش کنند. هیئت منصفه به آنها گفت که حتی وقتی طراحی آنها فوق العاده بود چیزی از دست رفته است. این امر به عنوان کمال گرایی وسواسی در همه مواردی که آنها فکرشان را می کشند آشکار می شود.

کارهای ساده مانند انتخاب کارت تبریک و هدیه برای والدین یا انتخاب قلم برای کارهای روزمره آنها می‌تواند ساعت‌ها طول بکشد. همچنین معماران نسبت به افراد دیگر بیش از حد انتقاد می‌کنند و به راحتی می‌توانند در همه چیز ایراد بگیرند، از نحوه استفاده از مسواک گرفته تا چیزی که به عنوان موسیقی که مورد تحسین جهانی قرار گرفته است.

6: معماران جدید با طرفداران زیاد، حتی بیشتر از معماران معروف.

ظهور شبکه‌ها و رسانه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، توییتر و… منجر به تعداد زیادی معمار شده است که در دنیای معماری طرفداران زیادی شبیه ستاره‌های سینما دارند. معماران، به ویژه جوانان، در شبکه های اجتماعی به دنبال، دنبال کننده‌های غیر مرتبط و متخصص هستند که فقط از لحاظ کمیت متفاوت باشند و نه از لحاظ کیفیت.

7: یک معمار همه چیز در مورد شهرها را دوست دارد.

بیرون رفتن با یک معمار در خیابان‌های شهر به خودی خود یک ماجراجویی پیچیده است، اما مطمئناً اعصاب دوستان آنها را خسته می‌کند. معماران در مسیر خود متوقف می‌شوند تا به سنگ پیاده رو یا تایپوگرافی بیلبورد و یا المان‌های شهری خیره شوند.

آنها در حالی که دوستانشان آخرین اتوبوس و تاکسی را از دست می‌دهند، بیست دقیقه در مورد یک ساختمان و اهمیت آن در “معماری مدرنیست” صحبت خواهند کرد. هر از گاهی، معماران همچنین در کافه محلی الهامات ناگهانی شبیه یک فیلم را در ذهن می پرورانند که منجر به طراحی آنها حتی روی یک دستمال کاغذی می‌شود. در همین حال، دوستانشان تعجب می‌کنند که آیا تنها کار آنها طراحی روی یک دستمال کاغذی ساده است.

8: معمار هرگز نمی‌خوابد.

معماران دوست دارند درمورد اینکه چقدر کم خوابی دارند و نخوابیده‌اند صحبت کنند.

یک فرد غیر معمار در صحبت با معماران خسته از کار، گاهی در گفتگوی معماران از اینکه چقدر کم خوابی دارند زیاد می‌شنوند. به نظر می‌رسد که تنها معیار اندازه گیری موفقیت معماران با مقایسه میزان کم خواب بودن آنهاست. همچنین معماران شکایات دائمی در مورد کم بودن درآمدشان برای کارشان وجود دارد.

معماران فراموش می‌کنند که دوستان و همکاران آنها همه اینها را می‌دانند زیرا آنها کسانی هستند که همیشه مجبور به پرداخت هزینه امورات روزمره بوده و برنامه خود را با معمار کار می‌کردند. بعضی از دوستان یک معمار از اینکه او ناامید و کم کار است یا اینکه او هیچ برنامه‌ای برای تعادل کار و زندگی ندارد، بدشان نمی‌آید. فقط آنها ترجیح می‌دهند در مورد قسمت جدید یک سریال صحبت کنند تا اینکه مثل یک کودک به غر زدن معمار بنشینند.

منبع : ARCH DAILY

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات

تماس با ما
محصولات

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به آرشیتکت‌سلام است | 1399