نگاهی عمیق به ابزارهای طراحی معماری

پنج‌شنبه 20 آذر 1399

از دهه‌ها قبل به عنوان پایه و اساس هر طراحی معماری، استفاده از طرح‌های دستی و اسکیس‌ به دلیل توانایی آنها در تعامل موثر با ایده ذهنی و بیان مفاهیم بصری، شناخته شده است و این در حالی است که اهمیت طرح‌های دستی به طور کلی در دانشکده‌های معماری همچنان مورد توجه قرار دارد، و این موضوع چه نگرانی هایی برای کسانی که توانایی ترسیم طراحی دستی ندارند، ایجاد می‌شود؟

دانشجویان زیادی برای مقابله با سختی تمرین طراحی با دست در طول سال‌های تحصیل خود در آموزش‌های معماری این کار برایشان ناخوشایند بوده است.

در میان این دانشجویان، برخی به دلیل اینکه نمی‌توانند به خوبی طرح دستی بکشند، ترجیح می‌دهند رشته معماری را ترک کنند، برخی هم تصمیم می‌گیرند بیشتر روی یادگیری تکنیک‌ها و روش‌های طراحی‌های رایج با نرم‌افزارهای معماری تمرکز کنند.

درنتیجه، این دو نوع روش طراحی که با دست و نرم‌افزار ترسیم می‌شوند، در حال تبدیل شدن به دو سبک ارائه متمایز هستند و این دو سبک طراحی دستی و نرم‌افزاری همواره مورد بحث بین دانشجویان و اساتید بوده است.

این مقاله نگاهی عمیق و انتقادی به کاربرد تجسم به کمک نرم‌افزار و طرح دستی در طراحی دارد و به ترتیب جوانب مثبت و منفی را تحلیل خواهد کرد.

خروجی مصنوعی در مقابل واقعیت

وقتی معماری شروع به طراحی می‌کند، ابتدا ایده نقشه‌های مفهومی خود را ارائه می دهد، که می تواند مجموعه ای از طرح‌های پایه، چندین طرح ایده‌ئوگرافی یا یک ایده تصادفی از الهامات ذهنی معمار باشد. از آنجا که در این مرحله، فقط کافی است مفهوم طراحی را بدون توجه به بسیاری از جزئیات بیان کنید و به مخاطب خود انتقال دهید، این طرح‌ها می‌توانند به صورت تک تک وبه خودی خود ، روی کاغذ کشیده شده و سپس به صورت لایه لایه مراحل بعدی ترسیم صورت گیرد.

این مراحل می‌تواند به عنوان یک فرایند در حال تکامل برای تکمیل ایده ذهنی شناخته شود که شخص باید هنگام شروع یک ایده مراحل طراحی آن را به ترتیب طی کند و ترسیمات خود را تکمیل کند.

به طور مثال، هنگامی که یک پروژه طراحی در دانشگاه‌های معماری انتخاب می‌شود، دانشجویان به طور کلی تجزیه و تحلیل سایت را برای دستیابی به جزئیات و مشخصات سایت، منطقه بندی، لکه گذاری، ره های ارتباطی سایت و ساختمان‌های مجاور موجود، و لایه بندی آنها بر روی یکدیگر انجام می‌دهند تا ببینند که چگونه این پازل با یکدیگر همگرایی خواهند داشت. یا جایی که نیاز به طراحی مجدد وجود دارد، باز طراحی شوند.

طراحی دست می تواند به عنوان یک فرآیند آماده سازی باشد که به طراح اجازه می‌دهد تا مقیاس و آشنایی با شرایط سایت را بدست آورده، در حالی که مراحل تکمیل شدن طرح را به ترتیب و به صورت لایه بندی شده انجام دهد.

با این وجود، فرایند طراحی سنتی (دستی) همانطور که در بالا بحث کردیم با معرفی دنیای قدرتمند نرم‌افزارها به چالشی سخت کشیده شده است. امروزه، هنگامی که به دانشجویان پروژه‌هایی داده می‌شود، احتمال اینکه دانشجویان مستقیماً تصویر ماهواره‌ای سایت پروژه را از Google Earth بگیرند،زیاد است وآن را تغییر داده و در نرم‌افزاری مانند اتوکد یا راینو، رویت در صورت یک پروژه طراحی و تکمیل می‌کنند.

این فرآیند طراحی و لکه گذاری را می‌توان با وارد کردن مقدار یا دستور به سادگی ساخت و آن با کمترین ذهنیت تفکر بصری، خروجی گرفت در نرم‌افزارها.

از آنجایی که استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی و خروجی آن به دلیل دقت بالا و باورپذیر بودن آن مورد پذیرش کاربران و مخاطبین قرار می‌گیرند، بنابراین معماران راحت تر می توانند کل مجموعه و سایت را با نرم‌افزار مدل‌سازی کنند و بر اساس خط مش طرح خود که به صورت نرم‌افزاری ترسیم می‌کنند، می‌توانند در هر کجا که بخواهند ویرایش و بزرگنمایی و مقیاس بندی کنند. علاوه بر این، تصاویر رندر شده توسط نرم‌افزار های تخصصی ارائه خروجی کار را برای ارائه به مخاطب بسیار آسان تر می‌کند.

برای آن دسته از کارفرمایانی که در تحلیل بخش‌های طرح مشکل دارند آنها استقبال می‌کنند که به طور مجازی در پروژه گشت بزنند و به سرعت طراحی را درک کنند.

طراحی ارائه شده به صورت نرم‌افزاری و رندر باعث می‌شود تا مورد پذیرش بیشتر عموم مردم قرار گیرد، زیرا همه می‌توانند طرح ارائه شده واقع گرایانه را ببینند و درک کنند و این مورد بهتر از ارائه طرح‌ها به صورت دستی و یا ارائه نامنظم طرح باشد است.

ما به عنوان یک طراح یا معمار باید هنگام طراحی و ارائه با خروجی نرم ‌افزاری و رندر بسیار محتاط باشیم، زیرا این کار اغلب در صورت نداشتن تخصص نرم‌افزاری باعث مصنوعی شدن رندر شما می‌شود و واقعیت غیر واقع گرایانه‌ای را نمایش می‌دهد.

اگر در مرحله طراحی مفهومی خیلی به نرم‌افزار‌ها اعتماد کنید، به احتمال زیاد طراحی شما مانند یک اثر کم کیفیت خواهد بود که از نمونه های قبلی رندرهای خود جمع آوری کرده‌اید ذهنیت ایجاد می‌کند برای مخاطب.

بدون تفکر بصری عمیق، شما هیچگاه نتیجه درستی از طرح خود نخواهید گرفت. شما هنگام رندر گرفتن از پروژه خود به صورت نرم‌افزاری نمی‌توانید تغییراتی در بخش های مختلف پروژه خود انجام دهید.

بعلاوه، بدون مراجعه حضوری به سایت و ترسیم طرح با دست، تقریباً غیرممکن است که معمار واقعاً نورها، آب وهوا و سایه ها، و عناصر متمایز محیط ساخته شده را درک کند. همواره تصاویر تولید شده توسط نرم‌افزار‌ها برای ارائه به کارفرمایان و توسعه دهندگان ایده آل است، زیرا آنها تمایل دارند که طرح را در یک شرایط کاملاً ایده آل و کامل رویت کنند.

رندرهای دیجیتالی اغلب با ترکیب تعادل رنگ‌ها و زاویه‌ها و سایه های نور با دقت برنامه ریزی شده تا بهترین شرایط موجود رو به کارفرما در رندر نهایی القا کند، که در مقایسه با شرایط زندگی پس از ساخت واقعی می تواند کمک کننده باشد.

با توجه به عوامل مختلف محیطی مانند آب و هوا، و گرد وغبار، همه موادی که در تصاویر ارائه می‌دهیم مانند آنچه در زندگی واقعی هستند، نخواهند بود. و این ممکن است، بحث برانگیز شود که آیا واقعاً “ارائه واقع گرایانه” واقعیت را به ما نشان می‌دهد یا خیر.

رویکرد ترکیبی

“رویکرد ترکیبی”، اصطلاح جدیدی است که بین معماران هنگام تصمیم گیری بین طرح‌های دستی و نرم‌افزاری رواج پیدا کرده است. طبق یک نظرسنجی در سال 2014 از تیم‌های تمرین حرفه‌ای (ASLA و PPN)، از اعضاء آن پرسیده شد که چگونه ارائه کار را ترجیح می‌دهند: روی رایانه یا طراحی ایده‌های دستی؟

همانطور که یکی از پاسخ دهندگان اظهار داشت، حدود 23٪ “روش ترکیبی” را انتخاب می‌کنند که از “نرم‌افزار برای کارایی و خروجی نهایی” و “دست برای خلاقیت و ایده” استفاده می‌کنند که ترکیبی ایده آل به نظر می‌رسد.

“رویکرد ترکیبی”، می‌تواند به عنوان ترکیبی از سنت و فن‌ آوری و هم به عنوان سازش دو مدل سنتی و مدرن تحت کنترل بیشتر ابزار طراحی دیجیتال در دنیای امروز تلقی شود. پیشنهاد می‌شود که، معماران همچنان باید طرح‌های دستی سنتی را به عنوان بخشی از فرایند طراحی در مرحله طراحی شماتیک حفظ کنند، زیرا طرح‌های دستی فضای تحریک ایده و اصلاح خود به خودی را فراهم می‌کند.

با این حال، باید در نظر داشته باشیم که محیط ساخته شده ایده‌آل نیست بلکه پراز مصنوعیات است.
به عنوان یک معمار تازه کار، باید توجه داشت که طرح زدن با دست درآموزش‌های معماری ضروری است، زیرا تعامل ذهن، دست و چشم معمار را بیان می‌کند و ارتباط بین آنها را تقویت می‌کند. بسیار حائز اهمیت است که به جای تکیه بر نرم‌افزار برای انجام کار، به مفهوم سازی معماری بیشتر بپردازید، زیرا در نبود مفهوم درک، طرح معماری شما هیچ گاه به تکامل درستی نخواهد رسید.

منبع: ARCH DAILY

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات

تماس با ما
محصولات

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به آرشیتکت‌سلام است | 1399