طراحی ساختمان شریف

یکشنبه 21 دی 1399

مجله آرشیتکت سلام پلاس

  • معماران : Hooba Design
  • مساحت : 7200 m²
  • سال اجرا : 2020
  • عکس‌ها : Mohammad Hassan EttefaghParham Taghioff
  • معمار ارشد : Hooman Balazadeh
  • تیم طراحی : Elham Seyfiazad, Saman Soleimaniha, Mona Razavi, Saeed Farshbaf, Davood Raeesi
  • مشاور طراحی : Hooba design
  • مدیر پروژه : Elham Seifi Azad
  • کارفرما : Danak Group
  • طراحی جزئیات : Dariush Ghorbani
  • نظارت بر سایت : Dariush Ghorbani
  • مدیر ساخت : Mohsen Agahimand
  • مهندس مکانیک : Bahram Eksiri
  • مهندس برق : Amin Khaniki
  • مهندس سازه : Majid Naghipour
  • طراحی نور : fad Lighting
  • مدل سازی فیزیکی : Mehran Alinezhad
  • گرافیک : Ehsan Lessani
  • مساحت زمین : 900m2
  • شهر : Tehran
  • کشور : Iran

به سفارش اساتید دانشگاه شریف، ساختمان اداری پیكاسا به عنوان یك فضای كار مشاع مجاور دانشگاه صنعتی شریف طراحی شد.

این طرح بر روی یک سازه موجود که از قبل تا طبقه همکف ساخته شده بود، توسعه یافته است.

معیارهای داده شده طراحی یک ساختمان متناسب با ساختمان‌های اصلی آجری در پردیس دانشگاه شریف بوده است. بنابراین چالش اصلی تهیه فرمولی بود که ماهیت معماری 1960 دانشگاه را در خود بگیرد و آن را با فضای معاصر یک موسسه مبتنی بر فناوری ترکیب کند.

سایت پروژه در کنار یک پارک محلی و در فاصله‌ای نزدیک از پارک عمومی طرشت قرار دارد.

فضاهای سبز در نمای داخلی، فضای سبز اطراف سایت است و باعث ایجاد یک موجودیت همگن در مقیاس شهری می‌شود.

علاوه بر این، اتصال دو راه دسترسی در دو طرف ساختمان یک میدان شهری را در داخل ساختمان ایجاد می‌کند که مرز بین ساختمان و شهر را محو می‌کند.

تناقض بین دنیای طراحی نرم افزار و دنیای فیزیکی واقعی، مباحث متناقضی مانند درونگرایی، برونگرایی، استحکام در مقابل شفافیت، استحکام در مقابل انعطاف پذیری در نما، سازگاری در مقابل تغییرات در مناظر شهری و همچنین عمومی در مقابل را معرفی می‌کند.

منطقه خصوصی تصمیم بر این شد که برای رسیدن به حالت عدم اطمینان در بین پارادوکس‌ها، یک طرح همسان از نظر شکل و متریال ایجاد شود.

آجر توخالی مورد استفاده در این پروژه با فرم لبه بیرونی آجر سنتی 10 * 20 سانتی‌متری استفاده شده در ساختمان‌های دانشگاه شریف در سال 1940 شکل گرفته است. ماژول حاصله یک آجر 19.5 * 32 سانتی متری با یک سوراخ 10 * 20 سانتی متری پوشیده شده از لعاب بوده است.

ترکیبی از بلوک‌های آجری باستان و فناوری طراحی نرم افزار منجر به تشکیل یک صفحه آجری هوشمند شده است که کل نمای بیرونی ساختمان را تشکیل می‌دهد. این پانل‌ها به طور خودکار خود را براساس قرار گرفتن در معرض نور خورشید در طول روز تنظیم می‌کنند. این سیستم هم از نظر داخلی و هم از نمای خارجی ساختمان به فناوری دیجیتال شباهت دارد.

عدم استحکام (شفافیت)، حساسیت (اتصال به دنیای خارج) و چندرسانه‌ای بودن (انتقال داده) از ویژگی‌های عصر الکترونیک است.

این پروژه سعی دارد تا بینشی متناسب با این موضوعات متناقض ایجاد کند تا مجموعه‌ای پیشگام در صنعت الکترونیک معرفی و پدید آید.

ارتباط بین آجر به عنوان یک مصالح ساختمانی سنتی و دنیای الکترونیکی با تکنولوژی و فناوری پیشرفته، نیاز به یک واسطه دارد و این پروژه سعی دارد این مسئله را برطرف کند.

فضاهای داخلی بسته و نیمه باز ساختمان نیز برای محو شدن مرز بین داخل و خارج، برای ایجاد تصورات مختلف در طول شبانه روز طراحی شده است.

فعالیت‌های داخلی می‌توانند در شب نمایان شوند و در هر روز ساختمان را از درونگرا به برونگرا تبدیل کنند. فضاهای کاری موجود در ساختمان از دفترهای باز و نیمه باز تشکیل شده است که از مرزهای سبز برای تعریف و تفکیک آنها استفاده شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات

تماس با ما
محصولات

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به آرشیتکت‌سلام است | 1399