پست مدرنیسم چیست؟

دوشنبه 4 مرداد 1400

همانطور که از نام این مقاله مشخص است، پست مدرنیسم نقطه عطفی در تاریخ معماری معاصر است و بدین ترتیب تمایل افراد برجسته معمار برای تعریف این دوره جدید را بر اساس رد جنبش قبلی اثبات می‌کند.

پست مدرنیسم اولین بار در دهه 1960 به عنوان عبور از سبک مدرنیسم ظهور کرد.

پست مدرنیسم به عنوان واکنشی در برابر ریاضت، رسمیت و عدم تنوع در معماری مدرن، به ویژه در سبک بین المللی مورد حمایت مماران بزرگی از جمله لوکوربوزیه و میس ون د روه، از معماری پر از نشانه‌ها و نمادهایی دفاع می‌کند که می‌توانند ارزش‌های فرهنگی را بیان کنند.

پست مدرنیسم واکنشی به همگنی کسل‌کننده با تحسین تفاوت و تلاش برای طراحی ساختمان‌هایی است که به بافتی که در آن ساخته شده‌اند حساس هستند.

رابرت ونتوری معمار و نظریه‌پرداز به عنوان یکی از اولین نویسندگانی که در کتاب پیچیدگی و تناقض در معماری (1966) در زمینه پست مدرنیسم نوشت، و نقش مهمی در تاریخ این رشته و سبک داشته است.

در این کتاب با “بیان صریح”، ونتوری پست مدرن را به عنوان عناصری تعریف می‌کند که “ترکیبی بیش از خالصانه، سازشکارانه، تحریف شده به جای صریح، مبهم به جای بیان‌شدن، انحراف و همچنین شکلی غیرشخصی، خسته کننده و همچنین، متعارف، سازگار به جای استثنا، زائد به جای ساده، محرمانه و همچنین نوآورانه، ناسازگار و مبهم است. “

ونتوری ادامه می‌دهد که بین ویژگی‌های مدرنیسم و ​​همتایان آنها در پست مدرنیسم، نظیر ساده‌سازی و پیچیدگی، انحصار و تنش، وحدت و نشاط نابسامانی موازی وجود دارد. به جای آموزه‌های سفت و سخت مدرنیسم، ونتوری پیشنهاد می‌کند که عناصر تاریخی، عناصر غیرمعمول را به کار گیرد و ضمن تأکید اولیه بر نمای ساختمان، از چند بخش‌سازی و تعدیل در طراحی استفاده کند.

به عبارت دیگر، پست مدرنیسم بیانگر روش‌های جدید تفکر در مورد طراحی ساختمان‌هاست، تا آنجا که در پاسخ به جمله معروف میس ون د روه “کمتر بیشتر است” ، ونتوری در پاسخ گفت: “کمتر خسته کننده است”.

در کنار ونتوری، این سبک در آثار معماران دیگری چون مایکل گریوز، چارلز مور و فیلیپ جانسون، در ایالات متحده، آلدو روسی در ایتالیا و غیره، به ویژه از دهه 1980 تا دهه 1990 شکوفا شد. ساختمان AT&T جانسون، که در سال 1984 در نیویورک افتتاح شد، به عنوان “اعلامیه استقلال” از سبک مدرنیسم شناخته شد و دارای برج برجسته‌ای با طراحی متقارن است که با سنگ گرانیت صورتی پوشانده شده و تاجی شبیه به یک شاخ شکسته دارد.

در حالی که جانسون به استقرار معماری مدرنیستی در ایالات متحده کمک کرده است، آنچه بیشتر او را مجذوب کرد ایده جدید بود، بنابراین او به تجربه سبک کلاسیک تزئینی و استفاده مجدد از عناصر تاریخی پرداخت، به سبکی که به عنوان پست مدرنیسم شناخته می‌شود.

در اواخر دهه 1990، این جنبش و سبک به تعداد زیادی گرایش جدید تقسیم شد، از جمله معماری با فن‌آوری پیشرفته، نئوکلاسیک گرایی و ساختارشکنی. با این حال، شایان ذکر است که تلاش برای تعریف معماری پست مدرن با شناسایی و طبقه بندی ویژگی‌های خاص، با دیدگاه کثرت گرایانه جنبش، که جهانی گرایی را نفی می‌کند و از تعدد روایت‌ها دفاع می‌کند، مغایرت دارد.

به همین دلیل، امروزه، به عنوان اصطلاح عمومی برای مجموعه‌ای از عبارات جدید معماری با هدف انتقاد از معماری مدرن استفاده می‌شود.

از این لحاظ، پست مدرن، قبل از هر چیز، راهی برای بازی در برابر قوانین می‌شود: نوعی آوانگارد برای پیش بردن مسائل غیر منتظره و دور از دیکتاتوری امری عادی. از این دیدگاه، پست مدرن بودن به معنای حضور در عصر جدید یا اشاره به سبک خاصی نیست.

این سبک زیر سوال بردن از شرایط ناخوشایند امروز است، بدون اینکه از حضور گذشته یا درک شرایط و فن آوری‌های جدید فرهنگی امروز امتناع ورزد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات

تماس با ما
محصولات

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به آرشیتکت‌سلام است | 1399